C'est kontra 'il/elle est'

• Reguła: używamy c'est, gdy wskazujemy lub identyfikujemy coś/kogoś i po czasowniku stoi rzeczownik z rodzajnikiem (określonym lub nieokreślonym), zaimek posiadający, demonstrowy albo imię.

• C'est un professeur. – To jest nauczyciel.
• C'est la maison de Marie. – To jest dom Marii.
• C'est mon livre. – To jest moja książka.
• C'est Paul. – To jest Paul.
• Ce sont des étudiants. – To są studenci.

• Jeśli rzeczownik jest zmodyfikowany (np. ma przymiotnik), zwykle używamy c'est + rodzajnik + rzeczownik + przymiotnik.

• C'est un bon médecin. – To jest dobry lekarz.
• C'est une vieille maison. – To jest stary dom.
• Ce sont de très bons étudiants. – To są bardzo dobrzy studenci.

• C'est jest używane w konstrukcjach podkreślających podmiot lub do wskazania sprawcy akcji.

• C'est Marie qui a réparé la voiture. – To Marie naprawiła samochód.
• C'est moi qui décide. – To ja decyduję.

• C'est używa się do prostych ocen lub komentarzy względem całej sytuacji, często przed bezokolicznikiem lub samodzielnie jako komentarz.

• C'est important de manger. – Ważne jest, żeby jeść.
• C'est gentil de ta part. – To miło z twojej strony.
• C'est dommage. – Szkoda.
• C'est difficile de trouver du travail. – Trudno jest znaleźć pracę.

• Gdy identyfikujemy grupę lub kilka przedmiotów używamy ce sont.

• Ce sont mes amis. – To są moi przyjaciele.
• Ce sont des photos anciennes. – To są stare zdjęcia.

• Reguła: il/elle est używa się, gdy opisujemy osobę lub rzecz za pomocą przymiotnika. "Il/elle" odnosi się do konkretnego, wcześniej wspomnianego podmiotu.

• Il est grand. – On jest wysoki.
• Elle est intelligente. – Ona jest inteligentna.
• Le film? Il est intéressant. – Film? On jest interesujący.

• Gdy mówimy o zawodzie, narodowości lub religii bez dodatkowego określenia, zwykle używamy il/elle est (bez rodzajnika).

• Il est médecin. – On jest lekarzem.
• Elle est avocate. – Ona jest adwokatką.
• Il est français. – On jest Francuzem.
• Jeśli dodajemy przymiotnik do tej funkcji, częściej użyjemy c'est + rodzajnik: C'est un bon médecin.

• Il est jest też używane w wyrażeniach dotyczących czasu, pogody, miejsca czy w konstrukcjach bezosobowych (np. il est + przymiotnik + de + bezokolicznik).

• Il est midi. – Jest dwunasta.
• Il est tard. – Jest późno.
• Il est à Paris. – On jest w Paryżu. (jeśli "il" = osoba)
• Il est important d'écouter les conseils. – Ważne jest słuchać rad. (forma impersonalna)

• Jeżeli po orzeczeniu stoi rzeczownik z rodzajnikiem, zaimkiem dzierżawczym lub imieniem → użyj C'EST.
• C'est un ami. / C'est ma sœur. / C'est Jean.
• Jeżeli po orzeczeniu stoi sam przymiotnik opisujący konkretną osobę lub rzecz → użyj IL/ELLE EST.
• Il est gentil. / Elle est prête.
• Jeżeli mówisz o zawodzie, narodowości, religii bez dodatków → zwykle IL/ELLE EST (bez rodzajnika).
• Il est professeur. / Elle est espagnole.
• Jeżeli rzeczownik jest zmodyfikowany (np. ma przymiotnik) → użyj C'EST + rodzajnik + rzeczownik + przymiotnik.
• C'est un excellent professeur.
• W liczbie mnogiej do identyfikacji użyj CE SONT; do opisu cech – ILS/ELLES SONT.
• Ce sont des étudiants. / Ils sont sérieux.
• W zdaniach bezosobowych formalnie preferowane jest IL EST + przymiotnik + de + bezokolicznik (Il est important de...), chociaż w mowie potocznej spotyka się też C'EST + przymiotnik + de + bezokolicznik.

• Błąd: Il est un professeur. → Poprawnie: Il est professeur. lub C'est un professeur.
• Nie stawiamy rodzajnika po il/elle est, gdy mówimy tylko o zawodzie/narodowości bez dodatkowego opisu.
• Błąd: Ce sont gentils. → Poprawnie: Ils sont gentils. lub Ce sont des gens gentils.
• Ce sont wymaga rzeczownika po sobie; ce sont + przymiotnik bez rzeczownika jest niepoprawne.
• Błąd: C'est tard. → Poprawnie: Il est tard.
• Do mówienia o czasie dnia używamy il est.
• Błąd: C'est le président? / Elle est Marie? → Poprawnie: C'est Marie. / Elle est présidente. (lub C'est la présidente.)
• "C'est Marie" to właściwa identyfikacja. "Elle est Marie" brzmi nienaturalnie.
• Ostrożnie: Il est possible que + subjunctive — forma bardziej formalna; C'est possible que funkcjonuje w mowie, ale może zmieniać tryb orzeczenia i rejestr.

• C'est un bon médecin. – To jest dobry lekarz. (identyfikacja: "to jest (ten) dobry lekarz")

rzeczownik (nom)</b] – wyraz oznaczający osobę, rzecz, pojęcie.

przymiotnik (adjectif)</b] – wyraz opisujący rzeczownik (np. grand, intéressant).

rodzajnik / określnik (déterminant)</b] – un, une, le, la, mon, ce itp.; wskazuje lub określa rzeczownik.

konstrukcja bezosobowa</b] – zdania typu "Il est important de..."; nie odnoszą się do konkretnej osoby.

• Jeśli po orzeczeniu stoi rzeczownik z rodzajnikiem, imieniem lub zaimkiem: C'EST.
• Jeśli po orzeczeniu stoi przymiotnik opisujący konkretną osobę/rzecz: IL/ELLE EST.
• Dla zawodów/narodowości bez opisu: IL/ELLE EST (bez rodzajnika).
• Dla modyfikowanego rzeczownika (przymiotnik, określnik): C'EST + rodzajnik + rzeczownik.
• W liczbie mnogiej: CE SONT do identyfikacji; ILS/ELLES SONT do opisu cech.