Używanie form perfect infinitive i perfect gerund do wyrażania uprzednich działań (np. „to have done”, „having done”)
C1Używanie perfect infinitive ('to have done') i perfect gerund ('having done') do wyrażania uprzednich działań
Ten artykuł wyjaśnia, czym są formy "to have + past participle" (perfect infinitive) oraz "having + past participle" (perfect gerund / perfect participle) i kiedy ich używać, aby powiedzieć, że jedna czynność była zakończona przed inną. Wszystkie objaśnienia są po polsku; przykłady podaję po angielsku z tłumaczeniem na polski.
- Tworzy się: to + have + past participle (to have done, to have gone, to have been invited).
- Przykłady:
- "to have done" – "to have finished" – np. She seems to have forgotten. – Wydaje się, że zapomniała.
- "to have been" (passive): They are believed to have been contacted. – Uważa się, że ich skontaktowano.
Perfect gerund / perfect participle
- Tworzy się: having + past participle (having done, having eaten, having been told).
- Używa się go jako formy -ing (gerund) lub jako imiesłowowego skróconego zdania (participial clause).
- Przykłady:
- "having done" – Having finished, I went out. – Skończywszy (dosł. mając ukończone), wyszedłem.
- "having been" (passive) – Having been invited, she couldn't go. – Mimo że została zaproszona, nie mogła pójść.
- Perfect gerund jako zdanie podrzędne: "Having finished my homework, I went out." – Skończywszy pracę domową, wyszedłem.
- Perfect infinitive po pewnych czasownikach/adjective/noun: "He claims to have met her before." – Twierdzi, że ją wcześniej spotkał.
2) Po czasownikach sprawozdawczych i modalnych w strukturach informujących o przeszłej treści: perfect infinitive
- Po czasownikach takich jak: seem, appear, claim, pretend, turn out, be said/believed/thought to + …
- "She seems to have left." – Wydaje się, że wyszła.
- "They claim to have seen it." – Twierdzą, że to widzieli.
- "He was thought to have been the first to arrive." – Uważano, że to on pierwszy przybył.
3) Po przymiotnikach i rzeczownikach (emocje, oceny) – perfect infinitive
- Kiedy mówimy o czyimś uczuciu/ocenie odnoszącej się do przeszłego zdarzenia:
- "I'm glad to have met you." – Cieszę się, że cię poznałem.
- "It's a shame to have missed the concert." – Szkoda, że przegapiłem koncert.
4) Po przyimkach i po czasownikach, które wymagają formy -ing – użycie perfect gerund
- Po przyimkach: after, before, without, on, upon (rzadziej) – dla uprzedniości:
- "After having eaten, he felt better." – Po zjedzeniu poczuł się lepiej.
- "Without having asked, he left." – Nie pytając, wyszedł.
- Po czasownikach, które rządzą -ing (deny, admit, avoid, enjoy, resent, remember w znaczeniu „pamiętać że to się stało”):
- "She admitted having lied." – Przyznała, że skłamała.
- "I remember having seen him before." – Pamiętam, że go widziałem wcześniej.
5) W zdaniach przyczynkowych / okolicznikowych (skrót) – perfect gerund jako imiesłowowa konstrukcja
- Skrócone zdanie podrzędne: "Having completed the test, he relaxed." – Kończąc test, odprężył się (lub: Po ukończeniu testu, odprężył się).
- Ważne: podmiot w imiesłowowym równoważniku musi być taki sam jak podmiot zdania głównego (unikać tzw. dangling participle).
6) Wyrażenia dotyczące przeszłości przy preferencjach i żalu – perfect infinitive
- "I would like to have known earlier." – Chciałbym wiedzieć wcześniej (żal/pragnienie dotyczące przeszłości).
- "I would rather have stayed at home." – Wolałbym zostać w domu (o sytuacji w przeszłości).
7) Dedukcje o przeszłości – modal + have + past participle (tzw. perfect modal)
- Konstrukcja modalna wygląda podobnie, ale nie ma 'to': must have done, might have done, could have done.
- "She must have left." – Na pewno wyszła.
- "They might have missed the train." – Mogli przegapić pociąg.
- To nie jest "perfect infinitive" z "to", ale pełni rolę mówienia o przypuszczeniu w przeszłości.
- Po czasownikach, które zwykle rządzą infinitive (np. seem, appear, promise, claim) używamy perfect infinitive, żeby przenieść znaczenie do przeszłości: "She seems to have forgotten." (nie: *"She seems having forgotten").
- Po czasownikach rządzących -ing (np. admit, deny, enjoy, avoid) używamy perfect gerund: "He denied having stolen the money." (nie: *"He denied to have stolen").
- Po przymiotnikach i rzeczownikach zwykle używamy perfect infinitive: "happy/pleased/sad to have done" – "I'm sorry to have missed it." (gdy mówimy o wydarzeniu z przeszłości odnoszącym się do uczucia teraz).
- Pamiętaj: "regret to do" vs "regret having done":
- "I regret to tell you" – używa się przy wręczaniu złych wiadomości (informuję teraz).
- "I regret having told you" – odnoszę się do tego, że już coś powiedziałem i żałuję tego.
- "Having" zawsze łączy się z past participle, więc:
- Błędnie: *Having went home.
- Poprawnie: Having gone home.
- Nie używaj "to have" tam, gdzie czasownik wymaga -ing:
- Błędnie: *I regret to have told you.
- Poprawnie: I regret having told you. (albo: I regret to tell you – informacja teraz)
- Nie zastępuj formy finite (np. past perfect) formą infinitive bez kontekstu. Nie można powiedzieć w roli orzeczenia: *"He to have left." Zamiast tego: "He had left." lub w konstrukcji nieosobowej: "He seems to have left." (tu jest to możliwe, bo "seems" rządzi infinitive).
- Uwaga na dangling participles (imiesłowy oderwane od podmiotu):
- Błędnie: *Having finished the exam, the room was empty.
- Poprawnie: Having finished the exam, she left the room. (podmiot dopasowany)
- Unikaj niepotrzebnej nadmiernej komplikacji, jeśli prostsza forma wystarczy. Często zamiast "after having done" wystarczy "after doing"; użyj perfect, jeśli chcesz mocniej zaznaczyć uprzedniość lub gdy sekwencja jest skomplikowana.
- "He claims to have seen the man." – Twierdzi, że widział tego mężczyznę.
- "She appears to have left early." – Wygląda na to, że wyszła wcześnie.
- "The company is reported to have made a loss." – Poinformowano, że firma poniosła stratę.
- "They are thought to have won the contract." – Uważa się, że wygrali kontrakt.
Perfect infinitive – po przymiotnikach i rzeczownikach:
- "I'm glad to have helped." – Cieszę się, że pomogłem.
- "She was sorry to have missed your call." – Przykro jej, że przegapiła twój telefon.
- "It was a pleasure to have met them." – To była przyjemność ich poznać.
Perfect gerund / participial clause – sekwencja wydarzeń, okolicznik przyczyny/warunku:
- "Having finished the report, he sent it to his manager." – Po ukończeniu raportu wysłał go do menedżera.
- "Having been told about the change, they updated the schedule." – Po poinformowaniu o zmianie zaktualizowali harmonogram.
- "Having saved enough money, she bought a car." – Gdy odłożyła wystarczająco pieniędzy, kupiła samochód.
Perfect gerund po czasownikach wymagających -ing:
- "He denied having broken the window." – Zaprzeczył, że stłukł okno.
- "I admit having been wrong." – Przyznaję, że się myliłem.
- "She resents having been left out." – Ma pretensje, że została pominięta.
Regret / remember / forget – porównania znaczeniowe:
- "I regret to tell you that the flight is cancelled." – Z przykrością informuję (teraz), że lot jest odwołany.
- "I regret having accepted the job." – Żałuję, że przyjąłem tę pracę (coś co już zrobiłem).
- "I remember to lock the door." – Pamiętam, żeby zamknąć drzwi (zazwyczaj przyszłe/nawyki).
- "I remember having locked the door." – Pamiętam, że zamknąłem drzwi (wspomnienie przeszłości).
Perfect infinitive w preferencjach dotyczcych przeszłości:
- "I would like to have visited her, but I was ill." – Chciałbym ją odwiedzić (w przeszłości), ale byłem chory.
- "She would rather have spent the money on a holiday." – Wolałaby wydać pieniądze na wakacje.
Modal perfect – dedukcja w przeszłości (bez 'to'):
- "He must have forgotten." – Musiał zapomnieć.
- "They could have been injured." – Mogli zostać ranni.
- Infinitive (bezokolicznik): forma z "to" + czasownik (to go, to do).
- Gerund: forma -ing pełniąca funkcję rzeczownika (doing, eating).
- Past participle (imiesłów bierny / trzecia forma): done, gone, seen, been.
- Perfect infinitive: "to have + past participle" – nieokreślona forma wskazująca uprzedniość.
- Perfect gerund / perfect participle: "having + past participle" – forma -ing wskazująca, że czynność była zakończona wcześniej.
- Dangling participle: imiesłowowy zwrot, którego podmiot nie zgadza się z podmiotem zdania głównego (błąd stylistyczny i logiczny).
- Perfect infinitive (to have + III forma) i perfect gerund (having + III forma) używamy, gdy chcemy powiedzieć, że jakaś czynność była zakończona przed inną.
- Perfect infinitive: często po verb + to (seem, appear, claim), po przymiotnikach i rzeczownikach oraz w konstrukcjach bezosobowych (be thought to have...).
- Perfect gerund / participle: używamy go po przyimkach, po czasownikach rządzących -ing (deny, admit, remember w znaczeniu wspomnienia) oraz jako skróconej formy zdania podrzędnego (Having done..., …).
- Zwracaj uwagę na poprawne użycie past participle (having gone, not having went) oraz na dopasowanie podmiotu w zdaniach z "having ..." (unikać dangling participles).
Jeśli chcesz, mogę teraz przygotować krótką listę najczęściej używanych czasowników i wyrażeń, po których stosuje się perfect infinitive lub perfect gerund (np. lista 20 czasowników z przykładami).